Logeren in Mijn Grot

Wat betekent het om de discipline van meditatie te beoefenen, wanneer je kinderen of je collega's je gek maken? Wanneer blijf je fouten maken? Als je niet naar een grot kunt gaan, hoe kun je dan je demonen onder ogen komen?

As a young and starry-eyed Buddhist, I thought Milarepa was the most romantic figure imaginable and that meditating in a cave and eating nettles would be the idyllic life.  I was a single mom trying to make ends meet, trying to meditate, to clean and cook, and teach, and also have fun.  I fantasized rejecting it all and leading the life of a wild yogi. At an interview with my teacher, Trungpa Rinpoche, I complained, “I have all this stuff going on — child, work, and everything. I can’t get away into a cave like Milarepa, yet the lineage forefathers all say that this is the only way to attain enlightenment. What should I do?”
Hierop antwoordde hij: "Je moet de wereld als je grot beschouwen."

Once Milarepa was hounded by demons who had invaded his rocky retreat. He tried every trick he could think of to get rid of them. He recited mantras, practiced  mudras, meditated fiercely, praised them, tried compassion on them, and some vanished, but one particularly fierce one remained.  Finally he just surrendered, and as it is said, “With friendliness and compassion he put himself in the demon’s mouth.  But the demon could not eat him and so vanished like a rainbow.”

Every day I face some demons of cooking or cleaning or TV or driving or apologizing for something I was supposed to do but didn’t, or did but didn’t do well, or did well but so what?  Our post-modern demons may not have bodies like thumbs and eyes like saucers, but they are no less ugly, stubborn, irritating and persistent.

People are always saying that they want to practice meditation but their lives are just too busy. They can’t get up any earlier or go to bed any later or there just isn’t a moment when something isn’t making demands on them, so how can they find any time to practice and still lead a “normal “ life?  Life can appear demonic.
Is het boeddhisme een religie of een wetenschap? Dit lijkt een actueel onderwerp in het westen te zijn. Waarom moet het de een of de ander zijn? Ik kocht bijna diezelfde / of frame, maar toen ik mediteerde en dacht, waarom niet beide of misschien ook niet? Uiteindelijk concludeerde ik dat voor mij het boeddhisme dat ook niet is. Boeddhisme is een discipline.

As a performer, Buddhism approached as a developmental discipline serves me best.  I had a hard time with my first religion. I couldn’t get my questions answered. “Forgive us our trespasses as we forgive those who trespass against us.” Does this mean we want God to forgive us in the same manner as we forgive others? Since we don’t forgive very well, does that mean we don’t want God to do so either? No answer was forthcoming. Maybe the grownups didn’t know.

My parents were scientists.  I was taught to ask, “What?” and “Why?”

Maar boeddhisme als wetenschap geeft me ook problemen. Mijn bioloog-ouders leken vrij ongelukkig en bezorgd over mijn opleiding. Om hen te behagen, moest ik de namen onthouden van elke soort vogel, boom, president en muzikale componist. Ik moest perfect spellen en boven het niveau lezen. Ze konden mijn pogingen niet begrijpen om te zeggen dat het benoemen van een ding niets is, dat het spellen van een woord de betekenis ervan niet begrijpt. Ik worstelde om mijn grond te houden in deze wetenschapsoorlog versus mij, maar verzuimde hen te leren luisteren naar een boom of naar de lege lucht te kijken.

Discipline has harsh connotations in our world. Parents discipline the naughty kid, the military disciplines  young people so they are prepared for killing. Discipline means spending long hours practicing one’s skill, whether in sport, or art, or parenting. But also self-discipline is what makes a good athlete, musician or parent and is done best when accompanied with love.

Discipline means training done religiously and meticulously with both zest and patience. So in a way it has the perfume of both religion and science.  True discipline must be done with intention—you can’t just come to it randomly or expect results without commitment. There may be all kinds of joyous disciplines; I guess it just depends on what brings one joy.

Mijn discipline? Om een zo goed mogelijk voorbeeld van de menselijke soort in mijn lichaam / geest, spraak en acties mogelijk te maken.
Buddhist discipline has everything to do with being a human.  How can one make the best use of having a life? Buddhism is the discipline that keeps my body/mind supple and changeable and light of heart. It  tames and trains and transforms my mind from self-centered neediness to openness. It lifts my acting from the prison of sad self-consciousness to dancing in the fresh space of interconnection and constant change. I delight in my discipline that keeps me clear and eager to understand the pulses of the world around me.  Even if I will never accomplish labeling all the states of mind or ways the world is categorized, my song and dance can bring pleasure.  Sometimes Buddhism is an authentic gesture, sometimes a scholarly pursuit, sometimes a prayer for peace, but always it is training in performance, a workout that carries me beyond my small and petty mind into the attempt to communicate with the heart of the mysterious.

Early on I realized the benefits of being nothing in particular except on stage where I could be anything I wanted: a sacred cat, a Pilgrim, a shepherd keeping watch over my flocks by night. It was clear that everything changes and there is nothing to hold on to, nothing to believe in.  It was delightful to play and change roles and not take it all too seriously.

Misschien is het voor de hand liggende antwoord op die vraag: voor de religieuze persoon is het boeddhisme een religie; voor de wetenschapper kan boeddhisme een wetenschap zijn; voor de filosoof is het boeddhisme een filosofie; en misschien voor een chef-kok, is het boeddhisme een verrukkelijk feest.

In mijn grot vandaag is er een demon aan mijn ontbijttafel die multi-vitamines knalt en een andere op mijn kantoor die uitlegt waarom ik haar een beter cijfer moet geven. Een hele bende van hen drinkt koffie en kruipt over elkaar op de afdelingsvergadering, en op weg naar huis snijdt een dreunende mobiele telefoon op mobiele telefoons recht voor me. Ze gaan niet weg. Misschien moet ik accepteren dat mijn mantra's en blikken en recitaties uit de Schriften niet een beetje van het goede doen, dat mijn liefhebbend mededogen slechts enkele van de demonen zal onderdrukken, soms. Misschien moet ik gewoon opgeven en mezelf in de mond van de demon plaatsen.

Today Milarepa is still inspiring us who walk on the path of dharma.  Sitting in his cave and following his discipline, he shaped songs that the world still sings. If I let the world be my cave while I follow my discipline, the demons just might mosey over to listen to my song.